« مىدهد حكمت را بر هركه خواهد ؛ و كسى كه داده شود به او حكمت ، بتحقيق ، داده شده خير بسيارى ؛ و قبول پند نكند مگر صاحبان خرد » ؛ يعنى نمىداند آنچه را كه [ به وديعت نهاده شده و ] مهيّا شده در حكمت ، به‌جز كسى كه خالص كرده‌ام او را براى خودم و مختصّ كرده‌ام او را به حكمت . و حكمت است نجات . و صفت حكمت ، ثابت بودن است در اوايل امور و ايستادن در آخر امور ، و اوست رهنماى خلق خدا به سوى خداوند . فرمود حضرت پيغمبر ص به حضرت امير مؤمنان ص : « اگر هدايت كند خداوند به دست تو بنده‌اى از بندگان [ را ] ، بهتر است براى تو از آنچه مىافتد بر آن آفتاب ، از مشرق تا مغرب » . * * *